[Diary] RPG Game & about Luciuz

posted on 20 Sep 2012 16:58 by keshet-d-luciusz in Diary directory Cartoon, Lifestyle, Diary

 

 [01 St/ September - 20092012-318]

 

 

 

สวัสดีค่ะ

เข้าถึงเดือนกันยาแล้ว

ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลง

อย่าลืมดูแลสุขภาพตัวเองด้วยนะคะ

 

ช่วงนี้ลูมีกิจกรรมของเล่นใหม่อีกชิ้น นอกจากเหนือต้องทำเควสตามที่บ้าน หางาน

ทำขนม ทำความสะอาด

และก็เขียนนิยาย วาดรูป ลองหัดแต่งหน้าแบบใหม่ๆ เล่นเสื้อผ้าในตู้

 

กิจกรรมมาใหม่ที่ว่านั้นคือ

เกม [RPG] ค่ะ

ไม่ใช่เกมคอม หรือว่าเกมออนไลน์นะคะ

 

แต่เป็นเกมสวมบทบาทดำเนินเรื่อง โดยเราจะสร้างอวต้าร์ตามจินตนาการและเลือกบทบาท อาชีพ

หรือเผ่าที่อยากเล่น ประมาณว่าเดินเกมแบบนิยาย

ซึ่งจะมีค่านั่นนี่นูน เหมือนเกมผ่านด่านคอมทั่วไปเลย

เพียงแต่มันไม่ใช่คอมค่ะ

ใช้ เกมมาสเตอร์ที่เป็นคน คนเล่น กับตำราเดินเกม และก็อุปกรณ์ ฉากแผนที่เกมกระดาษ

เท่านั้นค่ะ

 

ของลูเล่นเป็น

เผ่า ผู้ร่วงหล่นจากสวรรค์ค่า

 

รู้สึกคนรอบข้างทั้งบาง ทั้งสตอรี่ ต่างบอกเป็นเสียงเดียวกันว่า

เร็กซ์คุง หนุ่มแว่นซึน

.........

 

ซึนจริงเหรอ?

เนื้อเรื่องเดินไปแล้วสองตอน (ของเร็กซ์คุงนะ ไม่ใช่ของเนื้อเรื่องเกม)

วันนี้ ลูคงลงตอนแรกไปก่อน เนื้อหาเรียบเรียงตามเนื้อหาเกม การเดินเรื่องของเร็กซ์คุงนะคะ

 

เชิญค่า

 

 

 

Gothic Race [North RPG] ภาค  The fallen

 

บทนำ.....

                ในเรื่องราวของอาณาจักรแห่งความมืด มนุษย์หลายคนอาจเคยได้ยินเรื่องราวที่เหนือธรรมชาติของผู้ที่มีพลังวิเศษมาบ้างแล้ว เช่นว่า ของเผล่าปีศาจ ผู้ที่มีพลังควบคุมพลังแห่งจิต ผู้ที่สามารถใช้ประโยชน์อำนาจในการควบคุมวิญญาณได้ ผู้ที่ผันตัวเองเป็นกึ่งมนุษย์ อย่าง แวมไพร์ หรือว่ากระทั่ง ไซบอร์ทก็ตามที รวมไปถึงผู้ที่มีเรื่องราวที่หลากหลาย มากไปด้วยคำเล่าขานต่างๆนานา ในภาพลักษณ์ของผู้ที่เคยเรืองโรจน์ งดงามเจิดจ้าอยู่ในแสงสว่างแล้วกลับพลันร่วงหล่นลงมาดุจโชคชะตาใช้พวกเขาเล่นๆ แล้วโยนทิ้งเฉกเช่น “ผู้ร่วงหล่นจากสวรรค์” หรือ The Fallen

 

                โดยมากแล้วเรื่องราวที่ได้รับความนิยมจากมนุษย์โดยมากมักมาจากศาสนาเทวนิยมที่กล่าวถึงพวกเขาในฐานะเทวทูต นางฟ้า เหล่าชาวสวรรค์ซึ่งได้ถูกขับไล่หรือลงจากสวรรค์ด้วยเหตุจากความแปดเปื้อนในบาป หรือฝ่าฝืนกฎสิ่งศักดิ์ ทำให้ปีกสีขาวเหล่านั้นกลายเป็นปีกสีดำ แต่นั่นเป็นเพียงความเชื่อที่เล่าต่อๆ กันมาเท่านั้น เหล่าผู้ร่วงหล่นจากสวรรค์ มักมาจากผู้ที่ประสบความสำเร็จมาก่อนซึ่งพื้นฐานทางจิตใจที่ดีงาม แต่แล้ว ก็เกิดเหตุการณ์บางอย่างที่ทำให้พวกเขาผันตัวเองไป ไม่ว่าจู่ๆ เกิดตกอับ พบความน่าเคลือบแคลงสงสัยในสิ่งที่ศรัทธา ความหนักหนาในการดำรงชีวิตที่เข้ามาในชีวิตพวกเขาได้ค่อยๆ แต่งแต้มพวกเขาด้วยสีดำทีละน้อย จนกระทั่งพวกเขาได้เข้าสู่อ้อมแขนแห่งความมืดในที่สุด ซึ่งเร็กซ์ ลูเซียน ชายหนุ่มผู้ที่ได้รับพรจากสวรรค์ ผู้ที่โลดแล่นในละครทั้งสองเวที เวทีในโลกมนุษย์ เขาคือศิลปินที่โด่งดังในวงการวรรณกรรมและนักแสดงที่ยอดเยี่ยมเป็นดาวเจิดจรัสในวงการบันเทิง แต่อีกด้านหนึ่งเขาคือเทวทูตผู้ที่มีหน้าที่ปกป้อง ผู้ที่มีชีวิตด้วยคำบัญชาจากเบื้องบน แต่แล้วจู่ๆ ปีกสีขาวบริสุทธิ์เจิดจรัสนั้นพลันเปลี่ยนสีเมื่อเขาได้รับภารกิจชิ้นสุดท้ายก่อนที่จะหายตัวไป

 

                น่าเศร้า ชายหนุ่มผู้สง่างามอนาคตไกล กลับหายตัวไปตั้งแต่วัยหนุ่ม.... เรามาดูกันเถิดว่าเมื่อเขาหายตัวไป เร็กซ์ ลูเซียน ได้เกิดอะไรขึ้น แล้วเขาตัดสินใจอย่างไรต่อไป

 

 

 

 

 

Chapter 1ปฐมบทแห่งชายตกสวรรค์

 

                ผมไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง ราวกับว่าความทรงจำของผมเองมันขาดช่วงไป ผมจำได้เพียงว่า คนที่ผมรักได้ตายต่อหน้าผม ภารกิจสุดท้ายเสร็จสิ้นพร้อมกับหัวใจที่ปิดตายของผมแล้ว เป็นความผิดพลาดเรื่องเดียวที่ผมไม่คิดจะอภัยให้ตัวเองอย่างเด็ดขาด ภาพที่เธอยิ้มน้อยๆ ทั้งที่ เจ็บหัวใจเจียนตาย ผมในฐานะคนที่รักเธอทั้งหมดหัวใจ ในฐานะที่เป็นผู้ปกป้อง ไม่อาจช่วยเธอได้แม้แต่น้อย เวลานั้นผมก็เหมือนมีสัตว์ประหลาดผุดขึ้นมาอยู่ในร่างผม และอาละอาดด้วยความเคียดแค้น

 

                รู้ตัวอีกที.... ผมก็ตื่นขึ้นมาบนกองฟางบนกระบะของใครคนหนึ่ง หน้าห้างที่มีป้ายว่า โรบินฮู้ด ไม่แน่ใจว่าตัวเองอยู่ที่ไหน เพราะไม่เคยมาที่นี่มาก่อน ผมแปลกใจที่ผมของตัวเองนั้นจากที่เป็นสีบลอนด์ กลายเป็นเข้มสนิทผมควานหาแว่นตัวเองที่ได้จากข้างตัวมาสวมท่ามกลางหมอกยามเช้าที่หนาทึมทึบ แล้วก็ได้เห็นเงาตะคุ่มๆ วิ่งเข้ามาทางผม และเผยเป็นร่างชายแก่ๆ ที่หวาดกลัวอะไรบางอย่าง

                “ขอโทษครับ ไม่ทราบว่าที่นี่ที่ไหน...”

“ช่วยด้วย ช่วยด้วย นางนั่นจะฆ่าข้าแล้ว” เขาวิ่งผ่านหน้าผมไป

สักพักผมก็เห็นหญิงสาวชุดดำวิ่งมาด้วย ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่เวลานี้ เดาว่าอาจจะมีเรื่องคนวิวาทไม่ก็พวกมีพลังวิเศษไล่ล่าทั้งสองคนอยู่ หรือว่า อาจจะมีคลื่นยักษ์ แผ่นดินไหวก็ได้ ผมคิดแบบนั้นเลยถามเธอ

“ขอโทษครับคุณผู้หญิง นี่เกิดอะไรขึ้น....”

ไม่ทันขาดคำ หญิงสาวคนนั้นหันมามองผมด้วยความอาฆาตมาดแค้นชิงชัง ดวงตาราวกับกลวงโบ๋ ร่างผิวขาวๆ เรืองสงเป็นสีเขียว สภาพผิวพรรณกลายจะหนืดชืดหากสัมผัสโดน แล้วก็วิ่งไล่ชายแก่คนก่อนหน้าไป ด้วยเหตุที่ไม่เหลือใครอื่นอีกแล้วนอกจากผม และผู้หญิงกับชายชราสองคน และบรรยากาศก็มืดวังเวง ทั้งๆ ที่เป็นยามเช้า ผมตัดสินใจที่เข้าไปช่วยชายชราคนนั้นไว้ก่อน ผมยืนขวางเธอไว้

“มีเรื่องอะไรเหรอครับ เราน่าจะคุยกันได้นะ”

“อย่าคิดว่าข้าจะไม่สู้นะ” ผู้หญิงคนนั้นแผดเสียงข่มขู่ผม การเจรจาของผมไม่สำเร็จ [ใช้ทักษะเจรจาระดับหนึ่ง ล้มเหลว] แต่แล้วผมไม่ทำอะไรนอกจากขวางเธอไว้ ผู้หญิงที่ทำท่าจะกลายร่างคนนั้นก็กลับวิ่งอ้อมผม มาไล่ชายชราคนนั้นต่อ ผมเริ่มเอะใจขึ้น

ชายชราคนนั้นวิ่งอ้อมไปอ้อมมา ทั้งที่ความจริง เขาควรจะหนีไปได้ไกลแล้ว....

“ช่วยด้วยๆ ช่วยข้าที ไอหนุ่ม ข้ามีอาวุธนะ นี่ๆ” เขายื่นปืนเก่าๆ กระบอกเล็กแบบพกได้ให้ ผมไม่แน่ใจว่าจะยิงได้รึเปล่า ที่น่าสงสัยอีกข้อคือ ทั้งที่เขามีอาวุธ ก็น่าจะยิงสู้ ไม่ก็ถือมันไว้ข่มขู่เธอ ไม่น่าจะยื่นอาวุธให้กับคนที่ไม่รู้จักอย่างผมที่ไม่รู้ใช้อาวุธเป็นหรือเปล่าก็ไม่รู้ แม้ว่าในความจริง ผมถนัดดาบคู่เพียงแต่ดาบเล่มนั้นไม่อยู่กับผมแล้ว

“นี่แกไม่ไว้ใจฉันเหรอ”

ผมตอบในใจว่า สุดๆ เลยล่ะ

ปีศาจที่เรืองแสงเขียวนั้น ได้พยายามจะไล่ชายแก่ ผมตัดสินใจที่จะให้ล่วงรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นโดยใช้วิชาเทวทูต

“สัมผัสใจ[Empathy ทักษะระดับ 2]”

 

ผมกลับต้องตกใจ ผมไม่ได้ยินเสียงหรือภาพอะไรจากผู้หญิงคนนั้นเลย มีเพียงเสียงอื้ออึงไม่เป็นศัพท์ของชายแก่ๆ เท่านั้น

“แกสู้กับมันสิ สู้กับนางนั่น” ชายแก่ที่ยังไม่ไปไหนตะโกนราวกับว่าเชียร์นักสู้คนโปรดข้างสังเวียนการแข่งขันกีฬา ทำให้ผมรู้สึกว่ามีบางอย่างที่ผิดไปจริงๆ นั่นทำให้ข้อเสียของผมที่แก้ไม่หายนั่นคือ การตอบสนองต่อสิ่งที่เข้ามากระทบต่อผมเองไวกว่าความนึกคิด ทำให้ผมได้ขยับหลีกให้อสุรกายที่เรืองแสงนั้น ทั้งที่ผมไม่ควรจะทำอย่างนั้นใช่มั้ย?

ผลุบ....

น่าตกใจ เพียงแค่ดีดนิ้วของชายชราผู้นั้น ภาพของปีศาจร้ายก็เลือนหายไป ผมหันมาทางเขามองต้องการคำตอบ ทั้งที่ปากก็พูดอะไรไม่ออก

“เธอคงแปลกใจสินะ นี่เป็นภาพที่ฉันสร้างขึ้นเอง ฉันขอแนะนำตัวนะ ฉันชื่อ โนอัลด์” ในที่สุดเขาก็เฉลย ตอนนั้นผมรู้สึกว่าตัวเองเบาหวิวขึ้นมา “ฉันรู้ว่าเธอมีฝีมือร้ายกาจกว่าที่ควรจะเป็นในสภาพนี้ สถานการณ์แบบนี้ แต่เธอนั้นขาดความไว้วางใจสินะ”

เขาพูดถูก ผมไม่คิดจะเถียง แต่ก็ไม่อยากจะยอมรับ เขาแก่ป่านนี้แล้ว น่าจะไปสั่งสอนลูกหลานมากกว่าจะมาสอนสั่งผม

“ฉันแนะนำว่าเธอควรจะมีความไว้เนื้อเชื่อใจมากกว่านี้ ไม่อย่างนั้น การเดินทางเพื่อค้นหาตัวเองของเธอจะลำบาก และคงพลาดอะไรดีๆ หลายอย่างไป”

ในใจผมมีภาพของคนที่ผมรักตายต่อหน้าหลอนผุดขึ้นมา

“เอาล่ะ ฉันมีเรื่องดีๆ จะบอก ตอนนี้มีชาวเผ่า Geistward ชื่ออัลมิสเซีย ตอนนางก็ถูกพวกเผ่าแมวมันบังคับให้สืบเรื่องของพวกแวมวูลฟ์ ซึ่งตอนนี้ เธอคงกำลังยุ่งเอาเรื่องและต้องยืนท่ามกลางความขัดแย้งของเผ่า ส่วนอีกคนเป็นแวมไพร์ชื่อโจ ตอนนี้ได้เป็นแวมไพร์มาเฟีย ซึ่งเธอคงรู้ใช่มั้ยว่าแวมไพร์ก็ไม่ถูกกับเผ่าแมว เผ่าหมาพวกนี้เท่าไหร่หรอก ฉันอยากให้เธอลองไปค้นหาตัวเองด้วยการไปช่วยโจ หรือไม่ก็อัลมิสเซีย เธออยากไปอยู่กับใครล่ะ”

ผมไม่รู้จักทั้งโจ และอัลมิสเซีย และคิดว่าต่อให้ถามนอกเรื่อง ชายชราที่อยู่ตรงหน้าผมก็คงไม่ตอบอะไรไปมากกว่านี้แล้ว และผมเคยได้ยินมาบ้างว่า เผ่าแวมไพร์ผู้ที่ทรนงว่าเป็นนักล่าซึ่งมีความกระหายต่อพลังชีวิตผู้อื่นนั้นก็ไม่ชอบเหล่าผู้ร่วงหล่นจาสวรรค์เช่นผมนัก การไปกับหมอผีหญิง อาจจะเป็นทางที่ดีสำหรับผม “เข้าใจแล้วครับ ผมจะไปกับอัลมิสเซีย”

 

 

                 

 

 ไม่ได้ลงพวกฟิค นิยายมานานแล้วแฮะ

ถ้าท่านผู้อ่านชอบ ลูก็ดีใจค่ะ

 

แปะรูปอีกนิด

 

 

 

ซ้ายมือเป็นหมอผี อัลมิสเซียค่ะ

ส่วนทางขวามือเป็นโจ แวมไพร์ค่ะ

 

ตอนหน้าสองคนนี้ได้ออกมาแน่นอน

 

แปะอีกนิด

 

 

ตอนแล่นเกม ก็ใส่ขาวดำไป

 

 

ไหนๆ ก็เป็นออริเฉพาะกิจเหมือนกันทั้งเร็กซ์ ลูเซียนคุง กับ เร็กซ์ เฮฟเว่นคุง

(ชื่อเร็กซ์เหมือนกันซะด้วย)

จับมาทำดูโอ้ ไอดอล บอยแบนด์ซะเลย

ชอบคนไหน โหวตคนนั้นนะคะ

(ผิดประเด็น)

ปกติเร็กซ์คุงใส่แว่นน่ะค่ะ มาแดนซ์ทั้งใส่แว่นคงไม่จืด

ขอตัว

ชิ่งไปทำภารกิจต่อนะคะ

ขอบคุณที่แวะเข้ามาค่ะ

ありがとございます.

แล้วเจอกันใหม่ค่ะ

 

PS. เนื้อหาในเกม กับเนื้อหาในฟิค อาจจะไม่ตรงกันในแง่ของรายละเอียดนะคะ

เหมือนเมะกับมังกะน่ะค่ะ

ที่พล็อตอาจจะเหมือนกัน แต่รายละเอียดข้างในเรื่องจะต่างกัน ลูเล่นเอาเนื้อหาพล็อตมาเรียบเรียงเป็นฟิคอีกทีค่ะ

ฟิคเรื่องนี้ ลูอยากให้เป็นอะไรที่บอกความรู้สึกเร็กซ์คุงที่เงียบๆ ชอบครุ่นคิดมากกว่าจะเขียนมองให้เร็กซ์คุงเป็นฮีโร่

(ตามสตอรี่แล้ว เป็นไปได้ยากมากๆ ที่เดอะ ฟอลเลนจะลุยเดี่ยวไปตีชาวบ้าน แม้ว่าจะมีนิสัยลักษณะที่มองโลกในแง่ร้าย อารมณ์รุนแรง ไม่ชอบเข้ากับใคร ทักษะส่วนใหญ่เพื่อการปกป้องคนอื่นมากกว่าเพื่อตีม่อน)

น่าแปลกคือ แต่ละคนที่เลือกเล่นเผ่าแต่ละเผ่า เหมือนเอาตัวเองใสลงไปในคาร์เร็ตเตอร์

 

ลูเลยไม่แปลกใจว่า จีเอ็มว่าลูสวมบทเป็นเร็กซ์ได้สมบูรณ์มาก

(ชาวบ้านที่ว่าเร็กซ์ซึน ก็คือว่าลูซึนทางอ้อมสินะ แอร๊ย)

และก็ไม่แปลกที่ว่าทำไมเพื่อเลือกเผ่าแวมไพร์ เลือกเผ่าหมอผี

(ในเกมมีประมาณเจ็ดเผ่าค่ะ)

 

เกมเหมือนอยู่ในช่วงปรับปรุงระบบ กำลังสร้างร่างสร้างฐาน

แต่ก็สนุกมากเลย

(ว่าจะไปเล่นอีก ฮ่า)

 

PS2. ตุลานี้ ลูประกาศโปรคอสในเฟสแล้วนะคะว่าที่พันทิพเชียงใหม่ ลูลงอะไร

 

edit @ 20 Sep 2012 17:33:16 by [۞۩ *~(®)~[RPS.LuciuZ]~(®)~*۞۩ ]

Comment

Comment:

Tweet

@panda-blog ดีใจที่ได้ชอบทั้งสองเร็กซ์คุงนะคะ ดีใจมากๆ ที่ชอบเรื่องราวของเร็กซ์ ลูเซียนคุงค่ะ แต่cry ตอนที่เล่นเกมเอาเรื่องราวของเร็กซ์คุงนี่ ขำมากเลยค่ะ
ขอเลือกโหวตทั้งคู่ได้มั๊ยค๊ะ cry
วาดรูปสวยจังค่า..ชอบตรงตาคมมากกก Hot! Hot!
นิยายอ่านแล้วสนุกดีค่ะ ^^
ส่วนรูปถ่ายเจ้าของบล็อกสวยเหมือนเดิมเลยค่า..

#1 By panda on 2012-09-23 01:03