[*~ (®) RPS.LuciuZ's Blog (®) ~*]

ลูเซียสรู้สึกแปลกๆ ค่ะ

รู้สึกว่างานเยอะ

เทศกาลมาก

แถมยัง

....

ค่าใช้จ่ายเยอะอีก

ฮัลโววีน แทนที่จะไป Trick or Treat ที่ไหนสักแห่ง

ดันไปดูไปรถไฟฟ้ามาหานะเธอแผ่นต่อ

= ="

คนเรานะ คนเรา

เดี๋ยวเทศกาลลอยกระทง

ไม่มีใครลอยด้วย

จะจับฮิมาร่วมวงนมปั่น ขนมปังปิ้งแถวหน้ามอดีมั้ยเนี่ย

ก็ลูเซียสไม่ชอบเหล้านี่นา

(มันคงเล่นด้วยอยู่หรอก เกลียดการสุมหัวนี่หน่า)

ตึง!!! ทอนฟาเสยชั่วร์

เอิ๊ก

ตอนจบมาถึงแล้วค่ะ ฟิคป๋าเบีย

แต่งกันสดๆ ร้อนๆมาลง

มาต่อกันเลยนะคะ

################################

Fanclub Fiction : นางฟ้าอย่างเธอ (ดัน) เจอปีศาจอย่างเขา  (KHR)

Pairing : 100 U (Byakuran x Uni) (AND ??)

Rate : NC

By : RPS.LuciuZ

Suggestion : อ่านไปเถอะ อย่าคิดมาก

WARNING

                ลูเซียสไม่ได้เป็นเจ้าของตัวละคร ทั้งฉากสถานที่ของ Katekyo hitman Reborn นะคะ เรื่องราวทั้งหมดเป็นเรื่องที่ทางแฟนคลับแต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง ห้ามนำไปดัดแปลงแก้ไข เพื่อทางการค้า ทางผิดกฎหมาย หรือละเมิดลิขสิทธิ์นะคะ เก็บเซฟไปอ่านได้ตามสะดวกค่ะ แต่กรุณา ถ้าจะปล่อยก็ให้เครดิตกันด้วย

ไม่นึกเลยว่าเขาจะทำเรื่องแบบนี้ได้ แต่ว่าไม่รู้ว่า คราวนี้ จะรอดหรือจะเสร็จเขาละทีนี้

                "ยูนิจัง..." เขาโลมเลียไปทั่วเรือนร่าง

            "แหม ฝืนตัวเองอะไรขนาดนั้นนะ" เบียคุรันพยายามจะหาทางปลดเข็มขัดพรหมจรรย์ที่เธอสวมออก

                "น่าเสียดาย ถ้าไม่ติดที่เข็มขัดหนักอึ้งนี่ ผมจะทามันลงไป ยุนิจังคงต้องรู้สึกดีๆ แน่ๆ เลย"

                "อึ่ก ไม่มีวัน..." ยูนิหอบหนัก

                ทายาทอัลโกบาเรโน่พยายามจะสลัดตัวออกมาจากหัวหน้ามิลฟีโอเร่ ทว่าเขากลับจับร่างนั้นขึ้นเตียง จากนั้นก็ถอดชุดออกเปลือยเปล่า เบียคุรันเล่นยาแรงๆ กับเธอ เพื่อหวังจะให้เขาถอดเข็มขัดมันออก แต่ดูเหมือนว่า เข็มขัดมันแน่นหนามาก ลำพังใช้เครื่องมือปกติคงไม่สามารถปลดมันออกได้แน่ เท่าที่ดู กุญแจที่ใช้ปลดมันออก ก็น่าจะเป็นคำอะไรสักคำที่เป็นรหัสพาสเวิร์ด

                แล้วอะไรล่ะที่ เป็น "คำ" ที่ว่า

                "ยุนิจัง..."

                "ไม่ อย่ายุ่ง ไปให้พ้น"

                จุ๊บ!!! จ๊วบ เบียคุรันก้มลงครอบครองเรียวปากน้อยๆนั้น อย่างเร่าร้อน จุมพิตดูดดื่ม ไม่นึกเลยว่าเขาจะมีคนแรกที่ถึงขนาดได้จูบแบนี้ มันไม่ใช่การจูบกับใครก็ได้ มันต้องกับคนพิเศษเท่านั้น แล้วเขาก็ใช้กับยูนิ หัวหน้ามิลฟีโอเร่ถึงขนาดตะลึงในความรู้สึกของตน

                นี่ เรา มากกว่าหลงใหลในเด็กคนนี้อีกเหรอ

                ไม่เขาใจว่ามันคือความรู้สึกอะไรกันแน่ รู้แต่ว่า เขาอยากครอบครอง ที่ไม่ใช่มาจากสาเหตุของเรื่องการครองโลก แต่มันมีอะไรบางอย่างลึกๆ ที่ตัวเขาเองยังไม่เข้าใจ อยากครอบครอง อยากเก็บเธอคนนี้เอาไว้คนเดียว นี่ เรา...เราเป็นอะไรกันแน่?ชายหนุ่มเฝ้าถามตัวเอง

                เพี้ยะ!!!!!!!!!

                "แฮ่ก...แฮ่ก..." ทายาทอัลโกบาเรโน่แห่งนภาทิ้งรอยถากแดงบนหน้าเบียคุรันก่อนถอยรูดออกมา

                เจ็บ... แต่ทำไมรู้สึกว่า... มันมากกว่านั้น

                "ท่านเบียคุรันครับ" ลีโอเรียกจากนอกห้อง "ได้เวลาประชุมแล้วนะครับ"

                "เดี๋ยวผมจะออกไปครับ ลีโอคุง" เขาสวมชุดให้เรียบร้อย ก่อนล็อคห้อง แล้วก็เดินออกไป

                ไม่รู้ว่าการล็อคห้องของเขานั้น คือการให้เกียรติยูนิ จะได้ไม่มีใครมาเห็นภาพแบบนี้ หรือว่า เขาจะกลับมา ต่อ เกมที่ต้องหยุดเอาไว้กันแน่ แต่ว่า ฌะอไม่คิดอะไรไปมากกว่าพยามกลับไปที่ห้องตัวเองโดยที่ไม่มีใครเห็นจะดีกว่า ดูเหมือนว่าชายหนุ่มแห่งสายหมอกวองโกเล่จะช่วยเธอไว้ทัน และท่าทางเขาจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

                เพราะอย่างนั้น ฉันถึงหนีออกมา และเข้ากับวองโกเล่...

                อดีตทั้งหมดที่ผ่านมานี้ ฉันไม่มีวันลืม ยูนิกลับมาเผชิญหน้ากับมิลฟีโอเร่ ลาออกจากมิลฟีโอเร่ กลับไปหาพวกรีบอร์น เธอเชื่อว่าพวกเขาจะปกป้องเธอ โลกใบนี้ และพลังทรูนิทริเซนท์ได้ ถึงตอนนี้

                "เดี๋ยวนี้กล้าพูดแบบนั้นเชียวเรอะ? ถ้าคิดจะหนีพร้อมกับพวกนั้นล่ะก็ ไม่ว่าจะที่ไหนฉันก็จะตามเธอไปทุกที่นั่นล่ะ เอาล่ะ กลับมาหาฉันเถอะ กลับมาเป็นของๆฉัน" เบียคุรันเอ่ย

                ฉันเป็นของนายตั้งแต่เมื่ไหร่ หา!?

                ยูนิพยายามหลีกไปจากผู้ชายคนนี้ให้มากที่สุด พอเบียคุรันขยับเข้ามา รีบอร์น ก็ยิงสกัด

                "ถ้าหากว่านาย หรือคนอื่นทำอะไรกับ หัวหน้าของอัลโกบาเล่โน่ ล่ะก็ฉันจะไม่ยอมแค่ยืนดูเฉย ๆ เหมือนที่ผ่านมาหรอกนะ เข้าใจรึยังล่ะ เบียคุรัน"

                เหล่าบุปผาอาลัยไม่เขาใจว่า ทำไมเบียคุรันถึงต้องการยูนินักหนา จริงอยู่ที่เขากล่าวมานั้น เป็นความจริง แต่ว่า เรื่องอีกเรื่องที่มีส่วนที่ทำให้เขาต้องการเธอนั้น มีอีกเรื่องที่ไม่ได้บอก และใครรู้ว่าที่ฮิบาริ จู่ก็อยากจะกวาดพวกมิลฟีดอเร่นั้น แท้แจรงในตัวตนตอนฮนาคต เขาไปมีความรู้สึกบางอย่างกับยูนิเขาให้ ทำให้เขาเหมือนถูกดลใจให้ขย้ำพวกนั้น

                "เบียคุรัน ฉันรู้นะว่าทำไมนายถึงต้องการตัวฉันมากขนาดนี้" เธอกล่าว "แต่ นั่นก็คือเหตุผลที่ฉันจะไม่กลับไปนาย (อย่างเด็ดขาด)"

                ส่วนสึนะเอง เขารู้สึกว่าไม่ว่ายังไงก็ไม่อยากให้ใครเดือดร้อนไปกว่านี้ ยิ่งเธอมาขอร้องเอง รีบอร์นด้วย (เห็นเด็กน้อยวิงวอนด้วยน้ำตา มันทนไม่ได้นะเฟ้ย) เขารีบกอดยูนิ และประกาศว่าจะปกป้อง แล้วให้ทุกคนวองโกเล่มาช่วยเหลือเธอ

                ทำไม เขารู้สึกเหมือนถูกปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยอย่างนี้นะ เบียคุรันคิดในใจ

                มุคุโร่เอง หลังจากที่หายไปนาน ก็ปรากฏตัวขึ้นเพื่อปกป้องยูนิ ซึ่งแน่นอนว่า เขาเลือกทำ ไม่คิดจะให้ใครมาทำความเข้าใจหรอกว่าเขาทำเพื่อใคร

                "ท่านมุคุโร่" โคลมรู้สึกตื้นตันใจที่ได้พบเขา

                "..." ถึงจะเป็นตอนเด็ก แต่เขารู้ดีว่าโคลมนั้นรู้สึกยังไงกับตน เวลา มันไม่มีผลต่อความรู้สึกของพวกกเขาเลย แต่ว่าเขาไม่อาจจะเข้าไปหาเธอในแบบของเขาเมื่อต่อหน้าเธอคนเดียวได้ในเวลานี้

                ตู้ม!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

                แต่แล้ว เบียคุรันก็รู้สึกว่าวองโกเล่พายูนิหนีไปแล้ว....

                ฉันไม่วันปล่อยเธอไปเด็ดขาด

                ฉันต้องการเด็กคนนี้

                ฉันรู้แล้วว่า ตอนนี้ ฉันต้องทำอะไร!?

                คอยดูเถอะ ว่าฉันจะต้องชิงเธอกลับมาให้ได้!!!

##################################

#####

จบค่ะ

                สรุป เลวชั่วหื่น เกินกว่ารับได้ เลยถูกทิ้ง  

แถมเหมือน

เอ ทำไมชักเหมือนศึกชิงโลลิชอบกล (สึนะ เบีย ฮิ แย่งยูนิ?)

แถมเหมือนมีภาคต่อ (?)

แปะรูปเก่า เหอๆๆ

ซับนรก

ยูนิ : อ๊า รอดตายแล้ว (จบกันที เบียหื่น)

เอิ๊กๆ

แล้วเจอกันใหม่ค่ะ

edit @ 1 Nov 2009 21:36:05 by Private World of The Demon ReX

edit @ 1 Nov 2009 21:38:09 by Private World of The Demon ReX