[*~ (®) RPS.LuciuZ's Blog (®) ~*]

แปะ การ์ดเมื่อวาน

ฟิคนี้อาจจะต้องเคลียร์อีกหน่อยนะคะ

สำหรับฟิคป๋าเบีย

คงไม่กี่ตอนจบค่ะ

วันนี้มาอัพฟิคและตอบ Faq นะคะ

ของปาล์มจัง

โอเค ตอบโลด

 1.)พี่ลูมีชื่อเล่นว่าอะไรคร๊า?

เอ่อ ชื่อ รุ้ง ค่ะ ซึ่งเขาบอกว่าปกติคนชื่อรุ้งจะสวย

แต่ยัยนี่ตรงกันข้าม = ="

2.)พี่ลูชอบ 1896 ไหมเอ่ย?
(เตรียมหลบระเบิดของมิซึจัง 55+)

 คนตอบเองก็เตรียมหลบระเบิดมิซึจังเหมือนกันค่า

คำตอบคือ ชอบ ค่ะ

แต่ไม่เท่า 6996

อันที่จริง อยากให้ 18 โสดต่อไปเป็นเพื่อนลูเซียส

หึหึ

และไว้เซอร์วิสแฟนคลับต่อไปน้า

(ว่าไงน้าาาาาาาา แฟนคลับรุมลูเซียส) 

3.)ถ้าจางนีนิได้เป็นแฟนโคลมพี่ลูจะรู้สึกเช่นไรเค๊อะ
(ถามแบบนี้วอนโดน FC96 ตบเต็มที่เลยนะเนี่ยเรา 55+)

ขอตบจางนีนิ และกระทืบต่อค่ะ

อะไรกัน เป็นแค่ตัวประกอบๆ (ดูจาหน้าก็....นะ) กล้าดียังไงมายุ่ง

กับหนูโคลม

แก ไปซ่อมเครื่องที่วองโกเล่นู่น

หนูโคลมน่ะ เหมาะสมกับคนดีๆ ที่ไม่ใช่ประก๊อบ ประกอบแบบแก เข้าใจ๊?

(คนอื่นหมั่นไส้ ลากลูเซียสไปฆ่า)

4.)ถ้าถามครบ 4 ข้อแล้วหนูจะได้อะไรบ้างไหมค่ะ เอิ๊กๆๆๆ

เควสฟิคมา ก็จัดให้ค่า

แต่ต้องดูก่อนนะคะ

มันคล้ายๆของมิซึจัง

แต่มิซึ เกลียด 1896

เลยทำใจยาก เหอๆ

เคลียร์!!!

ภารกิจ.

มาต่อฟิคค่า

ตอนนี้มีช็อคเด็ดนะคะ

#####################

Fanclub Fiction : นางฟ้าอย่างเธอ (ดัน) เจอปีศาจอย่างเขา  (KHR)

Pairing : 100 U (Byakuran x Uni) (AND ??)

Rate : NC

By : RPS.LuciuZ

Suggestion : อ่านไปเถอะ อย่าคิดมาก

WARNING

                ลูเซียสไม่ได้เป็นเจ้าของตัวละคร ทั้งฉากสถานที่ของ Katekyo hitman Reborn นะคะ เรื่องราวทั้งหมดเป็นเรื่องที่ทางแฟนคลับแต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง ห้ามนำไปดัดแปลงแก้ไข เพื่อทางการค้า ทางผิดกฎหมาย หรือละเมิดลิขสิทธิ์นะคะ เก็บเซฟไปอ่านได้ตามสะดวกค่ะ แต่กรุณา ถ้าจะปล่อยก็ให้เครดิตกันด้วย

ก่อนที่ยูนิจะเจอเบียคุรันในอีกไม่กี่สิบนาที ฮิบารินั่งคุยกับเธอใต้ต้นซากุระสักหนึ่ง จากนั้นก็โน้มตัวลงมากระซิบข้างหูอย่างชวนให้วาบหวามยิ่ง น้ำเสียงนุ่มให้ลุ่มหลงมันแผ่วเบา ไม่เหมือนคนอื่น ทายาทฮัลโกบาเรโน่แห่งนภาที่ยังเด็กอยู่ก็ยังอดที่จะรู้สึกแบบนั้นไม่ได้

"ดูแลตัวเองให้ดี ถ้าเธอเป็นอะไรไป เราคงจะเดือดร้อน"

"ค...ค่ะ ฉันทราบค่ะ" เด็กสาวเผลอหน้าแดงซ่าน

... คำตอบนั้นมีเพียงรอยยิ้มที่ชวนสนเท่ และหลงใหล

เอ๊ะ?

น่าแปลก เป็นผู้ชายคนเดียวที่ยูนิ นอกจากจะอ่านใจไม่ออกแล้ว ยังเป็นคนที่แปลกที่สุดที่เธอเคยเห็นมาเลย เคียวยะโน้มตัวลงมา จงใจสัมผัสริมฝีปากนั้นด้วยปลายนิ้วสวย แล้วก็....ค่อยๆ อิงแอบแก้มนวลครอบครองริมฝีปากน้อยๆ นั้น ทีละนิด ทีละนิด ยูนิไม่คาดคิดมาก่อนว่า เขาจะทำอะไรแบบนี้

อ๊ะ!!!! เธอรู้สึกว่าจุมพิตนี้ผิดกับของเบียคุรัน มันหนักหน่วง แต่มันกลับทำให้เธอเหมือนกับเคลิบเคลิ้มหลงใหลไปกับเขา คล้อยตามไปด้วย ไม่ใช่การทำให้ความรู้สึกขืนใจอย่างผู้ชายมิลฟีโอเร่คนนั้น

"หือ? อือ...."

"...." ฮิบาริยิ้มพึงใจที่ร่างเล็กๆ รู้สึกคล้อยตาม อ่อนระทวยขนาดนั้น

และเวลานั้นเอง ชายหนุ่มแห่งเมฆาวองโกเล่ ก็หยุด ลุกขึ้นมา มองดูร่างเด็กน้อยนอนไร้เรี่ยวแรงใต้ต้นซากุระ กลีบดอกไม้บอบบางนั้นค่อยพรมลงมาห่มร่างนั้นทีละน้อย ทีละน้อย เขาทิ้งท้ายด้วยเพียงรอยยิ้มแล้วก็จากไป....

ไม่นึกเลยว่า จะเป็นแบบนี้....

ยูนิเข้ามาในห้องนอนพร้อมกับเจ้าของห้อง ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะมีห้องที่ดูหรูหราแบบระดับอย่างน้อยๆ ก็ท่านลอร์ด ท่านเอิร์ล แล้ว แต่ว่ามันดูสมัยใหม่ ไม่รกตา และดูสบายๆ

อันตราย...อันตรายชะมัด

"ผมมีอะไรจะให้ยูนิจังดู"

"..." ใจเย็นๆ ยูนิบอกตัวเอง

!!! อีกฝ่ายเริ่มถอดเสื้อนอก

!!!! ยูนิตะลึง ทว่าพยายามสงบสติอารมณ์

!!!! เบียคุรัน ถอดเนคไทออก

..... ยูนิเริ่มเหงื่อซึม

"เสื้อตัวข้างในตัวใหม่ของผมสวยมั้ย?" เขายิ้มสวยใส่ หลังจากที่เปลี่ยนเสื้อตัวใหม่มาลองให้ยูนิดู เป็นเสื้อคลุมสีสวย

.... ผู้เป็นผู้นำอัลโกบาเรโน่ถอนใจอย่างโล่งอก

"ค่ะ สวย" เธอตอบ

"แล้วก็...." เขาก็ "ผมอยากให้ยูนิจังลองชุดนี้ด้วยนะ"

"เอ๊ะ?" อีกฝ่ายแปลกใจ

"มาลองดูสิครับ ผมอยากเห็น"

ยูนิมองด้วยความแปลกใจ ทีแรก เธอเกรงว่าจะเป็นชุดแนวเบบี้ดอลที่บางจ๋อยยั่วสวาทแบบที่เขาเคยส่งมาให้ซะอีก ทว่าเป็นชุดกระโปรงน่ารัก สบายๆ

"ชอบมั้ยครับ?"

แปลก!!! ยูนิคิดในใจ

"ค่ะ สวยดี"

"ไปลองที่ห้องมาให้ผมดูได้มั้ยครับ ผมอยากเห็น"

 ยูนิสวมดู ชุดกระโปรงนั้นเหมาะกับเธอมาก มากเสียจนคนซื้อตะลึงมองลืมตัว เบียคุรันเผลอมองตาค้างจนเสียมารยาท

"ท่านเบียคุรันคะ?"

"อ๊ะ ยูนิจัง" ผมสะดุ้งหลุกจาภวังค์ "น่ารักจังเลยนะครับ"

.... คนฟังเขินจนพูดอะไรไม่ออก

                แต่ว่า จู่ๆ เธอก็รู้สึกแปลกๆ เหมือนจะจะล้มวูบ มึนๆ ขึ้นมา จนล้มทรุดไปกับพื้น

                "ฮือ..."

                "เป็นอะไรเหรอครับ ยูนิจัง?"

                "ทำไม....มึนจัง"

                "ยาออกฤทธิ์แล้วสินะ"

                นี่ ที่แท้ ก็.....

                ทายาทอัลโกบาเรโร่แห่งนภาพยายามประคองตัวเองและถอยห่างจากเขาให้มากที่สุด แต่ว่าเบียคุรันต้อนเธอตรึงติดกับกำแพง ในเวลาที่เขาแตะต้องตัวเธอ ยูนิรู้สึกร่างกายที่ร้อนผ่าว วูบวาบ เหมือนมีความต้องการอะไรบางอย่างที่เธอไม่รู้จัก อยากให้ใครสักคนช่วยบำบัด ช่วยทำให้รู้สึกดีๆที

                "ยาแรงขนาดนั้นเลยเหรอ ยูนิจัง" น้ำเสียงเขาเริ่มเปลี่ยน

                "นี่มันอะไรกัน"

                "ฮึๆ"

                เบียคุรันดึงแขนเธอมา จับร่างบอบบางนั้นนั่งตักเขา ก่อนจะหยิบยาบางอย่างที่เป็นลักษณะคล้ายโลชั่นกลิ่นหอมแรงล้วงลงไปทาส่วนใต้ร่มผ้า ยูนิไม่คิดมาก่อนว่าเขาจะกล้าทำขนาดนี้

                "หือ? ยังใส่อยู่อีกเหรอครับ"

                "..." เธอไม่ตอบ

                "ยูนิจัง....บอกรหัสหรือกุญแจให้ผมหน่อย...." เขาก้มลงจูบเธออย่างดูดื่ม

                "อึ่ก ไม่"  

####################

มาต่อตอนหน้านะคะ

ใกล้จบแล้ว เหอๆ

แปะคู่นี้ไว้ให้หายคิดถึง

แล้วเจอกันนะคะ

PS.ตอนนี้ส่งเควสและ Faq มาได้เรื่อยๆ ค่ะ

PS.อยากให้ตัวเองสมหวังซะทีืลุ้นอยู่นั่นแหละ

PS. ทำวิจัยการ์ตูนเรื่องรีบอร์นให้มันรู้แล้วรู้รอดเลยมั้ย เนี่ย เซ็งตัวเองสุดกู่ -*-

edit @ 31 Oct 2009 19:40:01 by Private World of The Demon ReX

edit @ 31 Oct 2009 19:43:32 by Private World of The Demon ReX