- Betray by Love - 
Fiction 100U <8> Byakuran x Uni และตอบ Faq
posted on 30 Oct 2009 19:25 by keshet-d-luciusz in Fictionขอโทษที่อัพช้านะคะ
งานเยอะมาก
วันนี้มีงานคอม ของลดแลกแจกแถมที่ใกล้ๆ มอ
(ก็หอประชุมมอตัวเองอ่ะนะ)
ลูเซียสแปลกใจมากที่แท็ก วัดดวง วัดใจของลูเซียสมัน
ไปไกล
สอง ชื่อหาย
เอิ๊ก
โอเคค่ะ วันนี้ จะไล่ตอบ Faq ไปทีละคิวนะคะ
เริ่มจาก I_Yo Chan
เอนทรี่ต่อไป เป็นตอบ Faq ของ ปาล์มจังนะคะ
โอเคค่ะ
1.ลูเซียสชอบคู่ Y ไหนค่ะ *มาข้อแรกก็โดนตบ
เอาแล้ว งานเข้า ลูเซียส ปกติลูเซียสไม่ได้ชอบ Y ค่ะ
(บอกตามตรงละกัน)
แต่ไม่ได้เกลียดค่ะ
คู่ที่พอจะอ่านได้
คงจะเป็น ป๋าแซนแสนศักดิ์ กับสคอลโล่มั้งคะ
2.ถ้าสามารถคอสเพได้อยากคอสเป็นอะไร ?
ลูเซียสอยากลองคอสเป็นมู่หลาน ไม่ก็โคลมค่ะ
ที่เท่ๆ ก็อยากแต่งก็มีทิฟ่าด้วยค่ะ
3.เรียงตัวละที่ชอบในรีบอร์น มาหน่อยค่ะ *กี่คนก็ได้*
เอ ชอบใครงั้นเหรอ
ก็มี
หนึ่ง ฮิ (บอกว่าไม่ชอบ แต่เห็นเป็นซื้อนะ คนเรา ลูเซียสมันซึนเดเระจริงๆ)
กับฟง
สอง มุคุ (แต่เอาเป็นว่าคะแนนที่หนึ่งกะที่สองเท่ากันละกันนะ)
สาม โคลม
สี่ ยูนิ
ห้าป๋าเบีย
หก ยามาโมโตะ
เจ็ด โกคุเดระ
แปด โคโรเนโร่
เก้า ดีโน่
สิบ สึนะ (พระเอกทำไมมันโหล่ล่ะเนี่ย)
4.ถ้าเลือกเกิดได้ อยากเกิดเป็นใครในรีบอร์น =w="
เกิดเป็นฮิอ่ะ จะได้เก่ง แกร่ง เทพ (แอนด์ดูดีมีรูปเป็นทรัพย์) ไม่มีใครกล้าหือ
(เจ้านี่มันเลวนี่หว่า)
ขอเควสฟิค โคโร่ กับ รัลจังนะค่ะ ( เอิ่ม พิศดารไม๊ ฮี่ๆ )
เดี๋ยวจะจัดให้นะคะ ถ้าป๋าเบียจบ
และก็ขอเวลาไปดูออริจินสักเล็กน้อยก่อนปูเรื่องฟิคนะคะ
จบหนึ่งภารกิจ.
อ้อ ลูเซียสคิดว่าจะลองแต่งฟิคฮิดูค่ะ
ไปลุ้นเองว่าสรุปฮิจะอยู่กับใคร หึหึ
และก็ฟิคค่ะ ตอนที่แปด
เชิญค่า
########################
Fanclub Fiction : นางฟ้าอย่างเธอ (ดัน) เจอปีศาจอย่างเขา (KHR)
Pairing : 100 U (Byakuran x Uni) (AND ??)
Rate : NC
By : RPS.LuciuZ
Suggestion : อ่านไปเถอะ อย่าคิดมาก
WARNING
ลูเซียสไม่ได้เป็นเจ้าของตัวละคร ทั้งฉากสถานที่ของ Katekyo hitman Reborn นะคะ เรื่องราวทั้งหมดเป็นเรื่องที่ทางแฟนคลับแต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง ห้ามนำไปดัดแปลงแก้ไข เพื่อทางการค้า ทางผิดกฎหมาย หรือละเมิดลิขสิทธิ์นะคะ เก็บเซฟไปอ่านได้ตามสะดวกค่ะ แต่กรุณา ถ้าจะปล่อยก็ให้เครดิตกันด้วย
ด้านของมุคุโร่ที่พยายามจะดึงทายาทแห่งอัลโกบาเรโน่ออกมาจากมิลฟีโอเร่แล้วไปเข้ากับวองโกเล่นั้น เขาตระหนักดีถึงความเสี่ยงที่ตนกำลังจะเผชิญ เพราะฉะนั้น เขาจึงไม่คิดจะบอกใคร แต่ว่าดูเหมือนโคลมจะรู้...
"ท่านมุคุโร่จะทำแบบนั้นจริงๆ เหรอคะ?"
"ผมยินดีทำทุกอย่างเพื่อโคลมที่น่ารักของผม" เขายิ้ม ก่อนเดินเข้ามาประคองใบหน้าเนียนใส "ต่อให้อันตรายกว่านี้ ถ้าเพื่อโคลมที่น่ารักของผมแล้ว ผมก็จะทำ"
มุคุโร่ประคองใบหน้านั้นอย่างทนุถนอมก่อนเข้าจุมพิตอย่างแผ่วเบา อีกครั้ง...อีกครั้ง แล้วก็เริ่มจุมพิตที่ดูดดื่มอ่อนหวานนุ่มนวล
"อืม...อา..."
"อะ...อ๊ะ" โคลมเริ่มหายใจระเส่า ครวญครางทั้งร่างอ่อนระทวย
"โคลมที่น่ารักของผม...."
"มันจะเป็นครั้งสุดท้ายแล้วเหรอคะ?" เธอสีหน้าเศร้าสร้อย
"ครั้งสุดท้ายของค่ำคืนนี้ แต่ไม่ใช่ชั่วชิวิตหรอกครับ" เขาปลอบใจเธอ "ผมสัญญา ว่าจะกลับมาปลอดภัย สัญญาแล้วว่าผมจะกลับมาจากคุดีวีเซ่ กลับมาอยู่กับโคลม...โคลมของผม..."
"...." ใบหน้าอ่อนหวานเริ่มคลายกังวล
"โคลมเชื่อมั่นในตัวผมมั้ยครับ"
"ฉันเชื่อท่านมุคุโร่ค่ะ" เธอตอบ
"เพราะฉะนั้น ผมถึงเลือกโคลม และจะกลับมาอยู่กับโคลมด้วยกันตลอดไปไงครับ"
โคลมยิ้มด้วยความรู้สึกโล่งใจ มุคุโร่ก็โอบกอดร่างบางนั้นอย่างแนบแน่น เขาอยากจะตราตรึงความรู้สึกนี้ไว้ในความทรงจำ อยากจะซึมซับความสุข ช่วงเวลานี้เอาไว้ ชายหนุ่มแห่งสายหมอกวองโกเล่ค่อยๆ ถอดชุดตนและหญิงสาวออก จากนั้นก็พรมจูบไปทั่วเรือนร่าง
"ผมอยากจะตราความเป็นผมไว้บนร่างนี้...." เขาเปรย "อยากทำให้โคลมที่น่ารักของผมคนนี้มีความสุข...."
"ท...ท่านมุคุโร่"
"ผมรักโคลม...."
"ฉันรักท่านมุคุโร่ค่ะ"
ผมที่ยาวสยายเป็นอิสระนั้นมันลงมาแยงผิวขาวนวลจนเธอรู้สึกเดียม ส่วนมุคุโร่ก็จุมพิตที่เรือนผมยาวสวยของโคลม รู้สึกชื่นใจอย่างบอกไม่ถูก ก่อนจะลงปัดปอยผมที่ปรกร่างเธออย่างเบสมือ แล้วก็ค่อยๆ หอมไปทั่วร่าง
"อ๊ะ...อ๊ะ....อา...."
"อา...อา..." เขาได้ยินเสียงเล็กๆ หวานๆ ครางแล้วรู้สึกซาบซ่านอย่างบอกไม่ถูก
มุคุโร่ไล้สัมผัสอย่างอ่อนโยน มันทั้งอ่อนหวาน นุ่มนวล ทั้งรักและโหยหา ปรารถนาที่เร่าร้อนอย่างที่สุดจนโคลมรู้สึกได้ เวลานั้นทั้งคู่ต่างพยายามเติมเต็มความสุขให้กันและกัน คืนนี้ อยากให้เป็นอีกคืนหนึ่งที่ทั้งสองจะเติมเต็มให้กัน และขอให้เป็นแบบนั้นต่อๆ ไปด้วย ได้โปรด ฉันรักท่านมุคุโร่ อย่าได้พรากท่านมุคุโร่ไปจากฉันเลยนะคะ โคลมคิดในใจ
"อา...อา..."
"โคลมที่น่ารักของผม...." เขายิ้มอ่อนหวาน
"ท่านมุคุโร่...ท่านมุคุโร่...." ร่างบอบบางนั้นสั่นสะท้าน
"อา...อา..." เขาครวญครางไม่เป็นภาษา
อึก.... มุคุโร่ รู้สึกถึงความสุขที่ระเบิดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ในที่สุด เมื่อเขาเข้าไปในร่างกายเธอ ทั้งคู่ก็เหมือนถูกสาดซัดด้วยความสุข โคลมหอบตัวโยนอ่อนล้า ขณะที่ชายหนุ่มแห่งสายหมอกวองโกเล่นั้นเหงื่อซึม โอบร่างบอบบางนั้นแน่น
เรา...ไม่อยากเสียเธอไป....
เรา....รักเธอคนนี้ เพียงคนเดียวเท่านั้น....
มุคุโร่มองดูร่างบอบบางนั้นที่หลับไปด้วยความเหนื่อยล้าอย่างโหยหา จากนี้ เขาจะต้องไปใช้ร่างลีโอนาโด ลิปปี เพื่อไปล้วงความลับของมิลฟีโอเร่
เรา....ไม่ได้ทำเพื่อวองโกเล่... แต่ทำเพื่อโคลม!!!!
มาด้านของหัวหน้ามิลฟีโอเร่.... เขายังคงละเลียดทานขนมหวานอย่างสบายอารมณ์
"อย่างนั้นเหรอครับ" เขารับรู้เรื่องของโชอิจิผ่านมอนิเตอร์ "ถ้าอย่างนั้น ฝากโชจังด้วยนะครับ"
ปิ๊บ!!!
"เอาล่ะ วันนี้ไปหายูนิจังดีกว่า" ว่างเมื่อไหร่ ก็คิดสนุกต่อทันที
ด้านของทายาทอัลโกบาเรโน่แห่งนภายังคงอยู่กับฮิบาริ เคียวยะ ทั้งคู่เหมือนว่าต่างฝ่ายต่างจ้องตากันเพียงไม่กี่วินาที แต่ว่าเวลามันผ่านไปอย่างรวดเร็ว
"ไม่ต้องห่วงนะคะ ฉัน...จะเข้ากับวองโกเล่ค่ะ"
"...." เขาคงนิ่งเงียบ แม้สายตาจะไม่มีความเคลือบแคลงก็ตาม
"ฉัน...เป็นพวกเดียวกับคุณแน่นอนค่ะ"
"นามิโมริ เขียวขจี...." หุ่นยนต์รูปนกตัวเล็กๆ บินผ่านตัวจริงที่เกาะไหล่เขา กระโดดเข้าไปในเสื้อคลุมยูนิ
"นี่มัน"
"นี่คือการติดต่อที่ดีที่สุด เพื่อรอการเข้าไปหาพวกซาวาดะ สึนะโยชิ" เขากล่าวออกมาในที่สุด
"เอ๊ะ?" เธอเข้าใจแล้วว่าเขาหมายถึงอะไร
ฮิบาริ ไม่พูดแม้แต่คำว่า "ลา" สักคำเดียว เขาเดินจากไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ยูนิคิดว่าเห็นที ช่วงเวลาที่อยู่กับมิลฟีโอเร่นั้น ต้องป้องกันตัวเองมากขึ้นแล้ว ว่าแล้วก็รีบกลับไป และก็เมื่อไปถึงก็เห็นเบียคุรันรออยู่หน้าห้องแล้ว
"ท่านเบียคุรัน?"
"วันนี้ ผมพาคนใหม่เข้ามานะ" เบียคุรันคงยิ้มแย้ม "ชื่อลีโอคุง"
"ฝากตัวด้วยนะครับ"
"!" ยูนิดูออกทันทีว่าเขาคือหนึ่งในวองโกเล่สายหมอก ว่าแต่ ทำไมเขามาอยู่ในร่างนี้ ?
"ยูนิจังวันนี้ ผมมีเรื่องจะขอให้ยูนิจังช่วยหน่อยน่ะครับ ไปกับผมนะ"
"... ค่ะ" คนตอบคงทีท่าไม่แน่ใจ ไม่รู้อีกฝ่ายจะมาไม้ไหน
#######################
ใกล้จบแล้วค่ะ อีกสองตอน
แปะรูป
ไม่ใช่อะไรหรอกค่ะ
รูปฮิหาง่ายที่สุด
แล้วเจอกันเอนทรี่หน้าค่ะ
ปล.โดนอิโยะจังถามข้อ1เหมือนกันเลยค่ะ ลองไปอ่านดูสิคะ(ฮา)
#1 By Yumeno☆Misu*โหมดโดนกองงานทับถมตาย* on 2009-10-30 20:12