[*~ (®) RPS.LuciuZ's Blog (®) ~*]

ขอโทษค่าที่อัพช้า

เมื่อคืนอยู่ถึงตีห้ากับจูนเน่จัง

ดูเรื่อง พ่อบ้านปีศาจ

เซบาสเตียน

เซบาสเตียนหน้าตาเหมือนมุคุโร่มากเลยค่ะ ท่านผู้ชม ท่านผู้อ่านที่รัก

เหมือนจนน่าคิดว่า นายนี่ เป็นญาติทางไหนกับมุคุโร่รึเปล่า

เอิ๊กๆๆ

หล่อค่ะ

แต่

ทำไม มันต้อง Y ด้วยเนี่ย

 มีฉากชวนกรี๊ด

และฉากรั่วมากมายเลยค่ะ

จนคิดว่า

พี่ชายมุคุโร่รึเปล่าวะ

เอ้า ซะงั้น

วันนี้เอาฟิคมาลงแล้วค่ะ

แล้วก็ พรุ่งนี้ ไปงานที่พันทิพ

ไปหาเรื่องละลายทรัพย์

(ที่ลูเซียสไป มั่นใจได้เลยค่ะว่า ตนละลายทรัพย์น้อยที่สุดในกลุ่มที่ไปงานด้วยกัน)

นานๆ ทีจะมีงานการ์ตูนทั้งที

เมื่อปีก่อนๆ ก็ไม่ได้ไปหลายครั้งเลย

แถมต้องเก็บตังค์ ไว้ เดือนหน้า งาน Book Fair ด้วยค่ะ

จะว่าไป ต้องเตรียมตังค์ไปดู Twilight ภาค New Moon ด้วย

ลูเซียสถูกใจแวมวูลฟ์คนนั้นค่า

หล่อมาก

จูนเน่จังบอก เธอคลั่งไคล้มากไปแล้วนะยะ

เอิ๊กๆๆ

มาต่อกันนะคะ

#######################################

Fanclub Fiction : นางฟ้าอย่างเธอ (ดัน) เจอปีศาจอย่างเขา  (KHR)

Pairing : 100 U (Byakuran x Uni) (AND ??)

Rate : NC

By : RPS.LuciuZ

Suggestion : อ่านไปเถอะ อย่าคิดมาก

WARNING

                ลูเซียสไม่ได้เป็นเจ้าของตัวละคร ทั้งฉากสถานที่ของ Katekyo hitman Reborn นะคะ เรื่องราวทั้งหมดเป็นเรื่องที่ทางแฟนคลับแต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง ห้ามนำไปดัดแปลงแก้ไข เพื่อทางการค้า ทางผิดกฎหมาย หรือละเมิดลิขสิทธิ์นะคะ เก็บเซฟไปอ่านได้ตามสะดวกค่ะ แต่กรุณา ถ้าจะปล่อยก็ให้เครดิตกันด้วย

ยูนิไม่นึกเลยว่า จะโดนเล่นงานแบบนี้ ดีไม่ดี ไม่รู้เบียคุรันจะเล่นงานเธอแบบไหนอีก เด็กสาวใช้สองนิ้วหนีบชุดนอนนุ่มลื่นบางเบาสีหวาน สวมไปคงเหมือนไม่ได้ใส่อะไรมา แถมมีข้อความติดว่า

                "อย่าลืมเอาไปใส่นะ ยูนิจัง ---เบียคุรัน"

                อ๊ายยยยยยยยยยยยย ปีศาจลามกบ้ากามราชาจอมหื่น !!!!! ทายาทอัลโกบาเรโน่รับไม่ได้

                ใครมันจะกล้าใส่ แถมใส่เพื่อนายคนเดียวด้วย ไม่เอาหรอก อีกอย่าง ฉันไม่มีวันใส่ชุดพวกนี้เพื่อใครเด็ดขาด ฮือๆๆๆ คุณแม่คะ คุณยายคะ หนูกลัวจังเลย นายหื่นนั่นจะฆ่าหนูทั้งเป็นชัดๆ!!!

                "ท่านเบียคุรันบอกว่า ของทุกชิ้นนี้ต้องอยู่ในห้ององค์หญิงครับ" ลูกน้องไวท์สเปลจากเบียคุรันกล่าว "และก็ท่านเบียคุรันกำชับว่า อย่านำไปทิ้งเด็ดขาดครับ และต้องทำตามที่ที่เขียนไว้ในเอกสารที่ท่านเขียนไว้ด้วย"          

                "ไม่ๆๆๆๆ!!! เอาของพวกนี้กลับคืนไปนะ" ยูนิไม่คิดแม้แต่อยากจะใส่หรอก

                และของทั้งหมดก็กลับมาหาคนซื้อ

                "เป็นอย่างที่คิดไว้จริงๆ ด้วย" เบียคุรันหัวเราะในลำคอ ส่วนลีโอกับโชอิจิได้เพียงแค่ยิ้มแห้งๆ หน้าแหยๆ ไม่รู้ว่าเขาคนนั้นคิดอะไรอยู่ และที่โดนส่งกลับคืนจากยูนิจังมันคืออะไรน่ะ ทำไมยูนิจังไม่รับ (เหอๆ ยังไม่รู้ฤทธิ์ความหื่นป๋าเบียล่ะสิ) ส่วนหัวหน้ามิลฟิโอเร่แฟมิลี่ก็นั่งหยิบมาร์ชเมลโล่เรียงเป็นรูปหัวใจ รูปดาว ก่อนจะหยิบมากินเล่น

                ใครจะรู้ว่า ระหว่างที่มิลฟีโอเล่นั้นง่วนอยู่กับการกวาดล้างศัตรู และเร่งตามหาพลังแห่งทรูรินิเซนท์ให้ครบทั้งหมด หนึ่งในวองโกเล่ที่แข็งแกร่งอย่างฮิบาริ เคียวยะ และโรคุโด มุคุโร่ ก็สืบเรื่องราวของมิลฟีโอเร่ด้วย โดคุโร โคลมเองก็พยายามจะเข้าช่วยมุคุโร่อย่างเต็มความสามารถ

                "ท่านมุคุโร่...."

                "โคลมที่น่ารักของผม" เขาเรียกขาน ก่อนที่จะครอบครองเรียวปากน่ารักนั้นอย่างดูดดื่ม อ่อนหวาน

                แม้จะไม่ได้ออกมาจากคุกดีวีเซ่ก็ตาม แต่ด้วยพลังที่รุนแรงของมุคุโร่ก็สามารถสร้างภาพมายาให้สมจริงได้มากขึ้นจนเสมือนจริงบนโลกจริงๆ ทำให้โคลมรู้สึกวาบหวามและรับรู้ความรู้สึกอีกฝ่าย มันอ่อนไหว มันอ่อนหวานตรึงใจ ยิ่งนานวัน หัวใจทั้งสองยิ่งผูกพันผนึกเป็นหนึ่งเดียวกัน

                "สักวัน ผมจะต้องออกมาจากดีวีเซ่แน่นอนครับ"

                "ฉันจะรอท่านมุคุโร่ค่ะ" เธอยิ้มอย่างยินดี

                ส่วนอีกคน....

                "นามิโมริ....เขียวขจี...."

                ชายหนุ่มแห่งเมฆาวองโกเล่ ตอนนี้ ได้มองดูทิวทัศน์รอบๆ ไปทั่วเมือง หากเขามามองจากตรงนี้ก็จะเห็นเมืองทั้งเมืองอย่างชัดเจน เพราะงั้นถึงมาที่นี่บ่อยๆ นอกจากนี้ มันยังเป็นที่ๆ สำหรับพักผ่อนยามว่างยามสงบของเขา ไว้งีบหลับ ไม่ก็ดื่มด่ำกับความงามของซากุระ

                "ฮิบาริ! ฮิบาริ!" เสียงเล็กๆ เรียกเขา

                "อืม เวลานี้ ที่นามิโมริจะเป็นยังไงบ้างนะ"

                พรึ่บ!!!

                ดวงตาหวงส์แปลกใจที่จู่ๆ ก็เจอเด็กสาวตัวเล็กๆ สวมชุดระบายสบายๆ น่ารัก อีกทั้งมีจุดนมสีส้มอัลโกบาเรโน่เดินผ่านมาแถวนี้ ได้ยินมาบ้างว่า จิสโรเนโร่แฟมิลี่มีผู้นำเป็นผู้หญิงอัลโกบาเรโน่ แต่ว่าได้รวมกับมิลฟีโอเร่แล้วนี่?

                "!!!" เขาเตรียมจะรุกโจมตีด้วยทอนฟา

                "ขอโทษนะ แต่ว่า ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันแค่จะแวะมาดูทิวทัศน์ที่นี่ก่อนกลับไป" เธอยิ้มน่ารัก

                น่าแปลกที่ฮิบาริลดมือลง ไม่คิดจะสู้แล้ว ดวงตาหงส์สีน้ำเงินนั้นจับจ้องทายาทอัลโกบาเรโน่แห่งนภาด้วยความคิดอะไรบางอย่าง ยูนินั้น ตั้งใจว่าเมื่อรับสินค้าที่สั่งซื้อเสร็จแล้ว จะแวะมาชมวิวที่นี่สักพักและก็ค่อยกลับ ไม่คิดจะสู้กับใครเลย

            "เธอ?"

                "ดูนกตัวนั้น น่ารัก น่าอัศจรรย์นะคะ" เธอยิ้มเหมือนกับรอยแย้มสรวลของนางฟ้า

                "..." ฮิบาริรู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกชม

                "ดวงตาคุณดูล้ำลึกดีนะคะ" ยูนิเพียงชื่นชม ก่อนจะหันมองชมซากุระที่บานสะพรั่งโปรยปราย

                ฮิบาริ รู้สึกว่าเธอมีอะไรที่น่าดึงดูดเข้าหา ทำให้เขาเผลอเข้าไปใกล้ๆ โดยไม่รู้ตัว ส่วนเจ้าฮิเบิร์ด ก็เหมือนกับว่าพยายามไม่ทำตัวเป็น เอ บี ซี ขัดจังหวะทั้งคู่ มัน นิ่ง เงียบ และคอยดูฮิบาริและยูนิอยู่ห่างๆ เคียวยะ

                "คงถึงเวลาแล้วมั้ง..." ยูนิพึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะกล่าวลาเคียวยะ และเวลานั้น ก็รู้สึกว่าถูกคว้าข้อมือไว้

                "มีอะไรเหรอคะ?" เด็กสาวคงยิ้มอย่างเคย

                "หึ" ท่าทางเขาพอใจเธอมาก แต่ก็ปล่อยมือเธอ แล้วก็เดินจากไป และเข้านักตัวเล็กก็บินตามเขาไปเกาะบนไหล่เขาอยู่ข้างๆ

            ยูนิแปลกใจในการกระทำของเขามาก พวกเขาไม่รู้จักกันมาก่อน แต่กลับเหมืแนกับว่ามั่นใจที่จะได้พบกันอีก ทายาทอัลโกบาเรโน่แห่งนภา เห็นว่าได้เวลาแล้ว ก็เลยต้องกลับไปทั้งที่มีปัญหาสงสัยค้างคาใจ

                เมื่อกลับมาถึง ยูนิก็ใช้ของที่สั่งซื้อได้มาทันที คราวนี้อย่างน้อยจะได้ปลอดภัย ทุกวันนี้ เขาต้องมาหลอน เพราะนายที่ชื่อเบียคุรันทำท่าทีหื่นๆ ใส่ จนเธอหวาดผวาไม่ต้องทำอะไรกันแล้ว แต่นี่ มันจะทำให้เธอโล่งใจขึ้นมาก ถึงแม้ว่ามันจะเพิ่มน้ำหนักให้ ทำให้เธอเคลื่อนไหวได้ไม่ค่อยดังใจมากนัก แต่ว่ามันต้องมีการผรับตัว สักวัน เธอจะเดินได้เร็วขึ้นจนเหมือนตอนที่ก่อนจะใส่มัน คุ้นชินกับมันไปเอง

                ฉันต้องทำให้ได้.....

                "ยูนิจัง" เบียคุรันโผล่มายิ้มแย้มขณะที่เธอกำลังเดินไปจะไปรับประทานมื้อเย็น

                "ท่านเบียคุรัน...." ยูนิรู้สึกว่าตนเจอผู้ช่ายคนนี้ทีไร เป็นไม่ได้ ผวาเสียทุกครั้ง แม้จะรู้ว่ามีเครื่องป้องกันอยู่ก็เถอะ นี่มันมากไปแล้วนะ เบียคุรัน นายทำฉันหลอน

                "จะทานมื้อเย็นวันนี้ เป็นอะไรดีครับ?"

                อะไรดีงั้นเหรอ เอ่อ หวังว่าคงไม่ใช่ มาร์ชเมลโล่ทอดล่ะมั้ง

#########################################

มาต่อตอนหน้านะคะ

ดูเหมือนหนูยูนิจะรับเรื่องความหื่นป๋าเบียไม่ได้เลยนะเนี่ย

ไหนๆ ก็พูดถึงมุคุละ แปะรูปมุคุด้วยดีกว่า เอิ๊กๆๆๆ

ไม่มีเครดิคนะคะ

ซับนรก

มุคุ : โคลมที่น่ารักของผม ไหนขอผมดูหน่อยสิครับ เดี๋วเราจะได้ต่อกัน

โคลม : เอ่อ จะดีเหรอคะ ท่านมุคุโร่

มุคุ : ดีสิครับ หึๆๆ

ลูเซียส : ดีกับหล่อนคนเดียวสิ มุคุ ฉันรู้นะว่านายคิดอะไร มา NC ตอนนี้ เดี๋ยวโดนแบนหรอก

เอิ๊ก

เจอกันเอนทรี่หน้าค่า

edit @ 23 Oct 2009 16:47:29 by Private World of The Demon ReX