[*~ (®) RPS.LuciuZ's Blog (®) ~*]

เมื่อวาน อากาศร้อนมากมายเลยค่ะ ท่านผู้อ่าน ท่านผู้ชมที่รัก

ลูเซียสกับจูนเน่จังที่ไปกินข้าวด้วยกันตับแตกตีบระเบิดกันทั่วหน้า

โอย ร้อนแฮะ

แถมยัง

เข้าเรียนตอนบ่ายสายไปห้านาที

อาจารย์ป๋องเดือดดาลมากมายเลยค่า

"ไหน ใครทียังไม่ได้โดนขานชื่อ ยกมือ"

ลูเซียสยกเลยค่า เพราะมั่นใจว่าไม่ได้โดนขานชื่อ

"ไอ่ลูเซียส (ที่จริงอาจารย์เรียกชื่อเล่นจริงๆ นะคะ เปล่าเรียกชื่อนี้) ข้าเรียกเอ็ง ไปแล้ว เอ็งไม่มา!!!"

เง้อ อาจารย์ สายไปห้านาทีเองน้าา

(ตามกฎเขาว่า ห้ามสายเกินสิบห้านาทีไม่ใช่เหรอ จิกจวกส่งปานว่า เราสายไปเหลืออีกห้านาทีจะเลิก)

เซ็งเลยค่ะ

โดนอีกแล้ว......

ทั้งที่ลูเซียสไม่คนช่างมาสายซะหน่อย

มันสุดวิสัยนะ อาจารย์

(ไปส่งจูนเน่จังไปลงคอร์สภาษาญี่ปุ่น)

และทีนี้

มีปัญหาค่ะ

ว่า คนมาลงเรียนมากเกินกว่าที่ทางอาจารย์จะรับสอนฝึกงาน

ลูเซียสก็ถูกมองข้ามตามเคย

เฮ้อ

และทีนี้

"ไอ่ลูเซียส เอ็งไปไหนวะ ไอ่ลูเซียส"

"ค่า"

หนูก็อยู่นี่มาพักใหญ่แล้วนะคะ ไหงทำเหมือนหนูเดินไปมารอบห้องงั้นล่ะ

"เอ็งน่ะ"

"?"

ทำไมคะ ไอ้เราคิดในใจ มันต้องเจองานเข้าแหงๆ

"อาจารย์จามะรี บอกว่า แกต้องอยู่เซตแกเท่านั้น"

หูยยยยย ทั้งห้องฮือฮากันให้แซ่ด

ลูเซียสก็งงค่ะ

ว่าทำไมอาจารย์บล็อคเราไว้เป็นการเฉพาะ

ว่าต้องอยู่กับแกเท่านั้น

(อันที่จริง ลูเซียสมีสิทธิ์ย้ายนะคะ แต่ไม่เอาหรอกค่ะ ลำบากเปล่าๆ แถมเพื่อนๆ จะไม่มีที่เรียน

และลูเซียสคิดว่าอาจารย์คงมีอะไรที่ทำให้แบบนั้น)

เพื่อนๆ ลูเซียสเลยว่าลูเซียสเป็น

"เด็กล็อค"

ค่ะ

เอิ๊ก ประมาณว่าล็อคเลขหวยรัฐบาลรึไงค้า

สุดท้ายลูเซียสก็ไม่สามารถทำให้วันอังคารกับวันศุกร์เลิกเที่ยงได้

เซ็ง

ทำไมต้องเด่มาวิชาเดียวด้วยเนี่ย

อ้อ

เมื่อวานค่ะ

จูนเน่เผาฮิบาริ

เราคุยเรื่องเคียวยะซังตั้งแต่ที่ตอนลวกไข่ที่บ่อน้ำร้อนฝางแล้ว

"นี่ คุณฮิน่ะนะ ไม่เห็นเข้ากับฮิเบิร์ดตรงไหน เลี้ยงมันได้ยังไงเนี่ย

เห็นแบบนี้ ไม่น่าจะมีนิสัยอะไรแบบนั้นเลยนะ"

จูนเน่จังว่า

"อันนั้น ปล่อยเขาไปเถอะ จูนเน่จัง

ที่น่าสงสัยกว่าคือ

ทำไม คุณเคียวยะช่างว่าคนอื่นว่าเป็นเจ้าสัตว์กินพืชดีกว่ามั้ย"

"แล้วทำไมเหรอ?"

"ก็ลูเซียสสงสัยน่ะสิคะ

เอะอะอะไรก็ว่าสัตว์กินพืชๆ

ลูเซียสอยากรู้จังว่า

เคียวซังเคยกินผักมาบ้างมั้ยเนี่ย

หรือไม่กินผัก ถึงเอาแต่ว่าเจ้าสัตว์กินพืชเนี่ย

โอเค ลูเซียสรับค่ะว่าตัวเองกินผัก เป็นสัตว์กินพืช

(แต่ก็กินเนื้อด้วยนิ)

แล้ว พี่แก ไม่กินผักบ้างเหรอคะ"

(ปั้งงงงงงงง ลูเซียสโดนแฟนคลับรุมกระทืบ)

เอิ๊ก

เมื่อวานเรื่องก็เป็นแบบนี้ค่า

และก็

ปาล์มจังมีประท้วงนิดๆ อิอิ

ว่า

"พี่ลูคะ Hibird x Uni ไม่ไหวนะคะ"

เอิ๊กๆๆๆ งั้นนะ

ไม่เป็นไรค่ะ

เดี๋ยว

จะกลายเป็น

"ฮิบาริ X ยูนิ"

โดยมีฮิเบิร์ดนี่แหละ ตัวสื่อหัวใจ

(แล้วป๋าเบียชั้นล่ะ แฟนคลับป๋าเบียรุมลูเซียสอีกรอบ) 

อ่านะ

วันนี้มาต่อฟิคกันนะคะ

บอกตามตรงว่า คู่พระนางคู่นี้คู่กัน แรร์ไอเท็มมากมาย

เพราะงั้น ลำบากนิดหนึ่งนะคะ

เชิญต่อฟิคเลยค่า

########################

Fanclub Fiction : นางฟ้าอย่างเธอ (ดัน) เจอปีศาจอย่างเขา  (KHR)

Pairing : 100 U (Byakuran x Uni) (AND ??)

Rate : NC

By : RPS.LuciuZ

Suggestion : อ่านไปเถอะ อย่าคิดมาก

WARNING

                ลูเซียสไม่ได้เป็นเจ้าของตัวละคร ทั้งฉากสถานที่ของ Katekyo hitman Reborn นะคะ เรื่องราวทั้งหมดเป็นเรื่องที่ทางแฟนคลับแต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง ห้ามนำไปดัดแปลงแก้ไข เพื่อทางการค้า ทางผิดกฎหมาย หรือละเมิดลิขสิทธิ์นะคะ เก็บเซฟไปอ่านได้ตามสะดวกค่ะ แต่กรุณา ถ้าจะปล่อยก็ให้เครดิตกันด้วย

ไม่ๆ ไม่! หยุดเดี๋ยวนะ!!!!

                "ยูนิจัง เรามามีความสุขกันเถอะ"

                "ฉันบอกให้หยุด ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้!!!!!!!!!"

                เฮือก!!!!!!!!

                "แฮ่ก....แฮ่ก...." ยูนิสะดุ้งตื่นด้วยความหวาดผวา

                ฝ...ฝัน.....ฝันไปหรอกเหรอ....?

                ยูนิถอนใจอย่างโล่งอก ก่อมลงมองตัวเอง พบว่าตนร่างกายเปลือยเปล่า

                เอ๋!? เดี๋ยวก่อน เธอรีบหันไปมองข้างๆ พบ ร่างชายหนุ่มผู้เป็นหัวหน้ามิลฟีโอเร่นอนเปลือยอยู่ข้างๆ หลับสบายอย่างมีความสุข อีกทั้งละเมอเพ้อหาเธอด้วย

                "ยูนิจัง...หึหึ"

                กรี๊ด~~~~!!!

            "แฮ่ก....แฮ่ก..."

                ยูนิรีบสำรวจไปทั่วๆ ตั้งแต่ประตูที่ยังล็อคแน่นดี ไปจนถึงว่า มีใครมานอนข้างเธอหรือเปล่า มีรองเท้า เสื้อผ้าคน อื่น หรือสิ่งแปลกปลอมที่ผิดสังเกตหรือไม่อย่างไร เมื่อค่อยๆ ลำดับเหตุการณ์ไปเรื่อยๆ สงบอารมณ์พิจารณาอยู่ ก็พบว่าตนแค่ฝันไป (ฝันซ้อนฝันเสียด้วย) ซึ่งค่อยโล่งใจจริงๆ

                เพื่อความปลอดภัย ฉะนั้น....

                "หืม? ยายังไม่หมดฤทธิ์อีกเหรอ โชจัง?"

                "ครับ เห็นบอกมาแบบนั้น" แท้ที่จริงแล้ว ยูนิไปฮั้วกับโชจังปกปิดความจริงว่ายายังไม่หมดฤทธิ์อีก "ยาคงตกค้างอะไรไปเป็นแน่เลยครับ"

                เบียคุรันทำท่า เอ....ทำยังไงดีล่ะ แต่ว่าก็เหมือนจะยักไหล่ไม่พูดอะไร แต่ก็หยิบมาร์ชเมลโล่ขึ้นเรียงตั้งกันเป็นชั้นๆ เล่น ก่อนที่จะเริ่มกินไป เล่นเรียงตั้งเป็นรูปปราสาทเล็กๆ ขึ้นมา แล้วก็ค่อยๆ กินทีละชิ้น ทีละชิ้น...

                "งั้นก็แปลว่าจะมีบ้างช่วงที่ยูนิจังที่จะสลึมสลืมสินะ?"

                "เอ่อ ครับ" โชอิจิ ไม่รู้ว่า เบียคุรันคิดอะไรอยู่กันแน่

                "หึหึ" เขายังคายิ้มแย้ม แบบที่เห็นๆ กันปกติ "เอาเถอะ มันก็ดีแล้วนี่"

                เบียคุรันคิดว่านี่ก็ไม่เห็นจะมีอะไรที่น่าหวั่นวิตกสักนิด แน่นอนว่า เขาไม่สนใจหรอกว่า ยูนิจังจะยังไง ที่แน่ๆ ถ้าเขาอยากขึ้นมา ก็อยากให้ได้มาที่ต้องการ ก็ขอสักหน่อยเถอะ หึหึ

                ยูนิคิดว่าสำหรับเบียคุรันแล้ว เธอวางแผนเพื่อความปลอดภัยอย่างน้อยสักเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์นั่น แผนการสองชั้นนั้นมันยังน้อยเกินไป เพราะยังอาจจะมีช่องว่างให้เขาเข้ามาทำอะไรเธอได้ มันต้องอย่างน้อยสี่ชั้นขึ้นไป ใช่แล้ว แผนการอย่างน้อยต้องสี่ชั้น แต่ละชั้นต้องเข้มงวดที่สุด โดยเฉพาะชั้นสุดท้าย ต้องอย่าให้เขาได้มีโอกาสแม้แต่ได้โอกาสไปสักเพียงเท่าปลายก้อย!!!!

                ชั้นที่หนึ่ง....

                "ยูนิจัง.... วันนี้น่ารักอีกแล้วนะครับ" เบียคุรันจะเข้าไปกอด

                เอี๊ยด~~~!!!

                เบียคุรันพลันต้องชะงัก เมื่อคนที่เดินนำหน้านั้น ไม่ใช่ยูนิ แต่เป็นแกมม่าทำหน้าถมึงทึงหงุดหงิดอย่างที่สุด ตามมาด้วยพวกจิสโนเนโร่คนอื่นๆ แล้วยูนิถึงจะเดินมาอยู่ท้ายๆ ซึ่งมีคนอื่นๆ คอยประกบดูแลเต็มที่ เบียคุรันกลับมาจัดแจงตัวเองดีๆ ก่อนจะหันมายิ้มแย้ม เพราะงั้นชั้นที่หนึ่ง คือ เอาไม้กันไปเยอะๆ

                "ผมแปลกใจจังที่ยูนิจังพาใครมาเยอะแยะขนาดนี้?"

                "ฉันคิดว่าธุระเราคงไม่มีอะไรมาก และก็ฉันจะออกไปข้างนอกพอดี เลยจะให้เขาไปด้วยสักหน่อยค่ะ" ยูนิกล่าวเหมือนกับว่า ตัวเองยังถูกฤทธิ์ยาอยู่

                "อืม แหม น่าเสียดายนะครับ" ฟัวหน้ามิลฟีโอเร่กล่าว "ว่าพวกเขาคงจะต้องหยุดแค่นี้ ไปทำงานตามเดิแล้ว เพราะผมกับยูนิจังต้องไปข้างนอกด้วย"

                นั่นไง....

                "ก็ได้ค่ะ" ยูนิทำทีว่า เหมือนไม่มีอะไรขัดข้อง

                เบียคุรันยิ้มแย้มเดินข้างกับเธอไปข้างนอกด้วยกันสองคน เขาโอบไหล่บอบบางนั้นเคียงข้าง (ยูนิตัวเล็กอยู่ โอบเอวไม่ได้ เบียคุรันต้องเอวเคล็ดแน่) ยูนิก็ไม่ได้ทำท่าบ่ายเบี่ยงปฏิเสธอะไร ในใจคิดว่า นี่แอบแต๊ะอั๋งอย่างอ้อมๆ หรือเปล่านะ? ทั้งคู่ตั้งใจจะมาไปซื้อของ

                "ขอไปดูทางนั้นได้มั้ยคะ?"

                "ตามสบายเลยครับ ผมจัดการให้หมด" เขาหมายถึงจ่ายให้ด้วย

                ยูนิรู้ดีว่าการที่เบียคุรันอาสาจ่ายให้ มันหมายถึงเขาสามารถที่จะดูรายการทุกอย่างที่เธอเลือกซื้อไป และคัดรายการพวกนั้นออกมาได้ ยูนิถึงได้รีบไปที่ลับตาเบียคุรัน และทำการสำรวจข้อมูลของทั้งหมด เพื่อจะได้ลอบซื้อมาทีหลัง หรือมีการซื้อแล้วปลอมแปลงตบตาเบียคุรันไม่ให้รู้เรื่องได้ แต่ว่าผู้ชายคนนั้นถึงไม่ตามไปดู ก็ลอบส่งคนไปดูเป็นหูเป็นตาแทนสิน่า

                ไม่เป็นไร...อย่างน้อยก็ได้ห่างผู้ชายคนนั้นก็ยังดี เพื่อความปลอดภัย....

                ส่วนเบียคุรันกลับเดินมาที่แผนกเสื้อผ้าสตรี มองดูเสื้อผ้าสำหรับวัยของผู้ใหญ่ที่แนวหวานเซ็กซี่ ปลุกอารมณ์เพศตรงข้าม เขามองดูไปเรื่อยๆ ราวกับว่าของพวกนี้เป็นสินค้าทั่วไป

                "เอ่อ จะซื้อให้แฟนเหรอคะ?"

                "ครับ" เขาเนียนตอบ

                "ไม่ทราบว่าแบบไหนดีคะ วันนี้แนวน่ารักๆ มาใหม่เยอะเลยนะคะ" พนักงานกล่าว

                "ไม่ทราบว่า ผมจะสามารถเลือกแบบแล้วสั่งตัดพิเศษได้หรือเปล่าครับ?"

                "อ้อ ได้ค่ะ" พนักงานตอบยิ้มแย้มไม่ได้คิดอะไร

                เบียคุรันยิ้มแย้มอย่างเคย ก่อนจะเดินไปที่ชุดชั้นในลายลูกไม้บางเบาที่ปิดจุดสำคัญเพียงเล็กน้อยเท่านั้นเอง แถมหยิบมันขึ้นมาแล้วเอ่ยว่า

                "ผมขอตัดพิเศษลายนี้ แบบนี้....แบบนี้....ครับ"

                หัวหน้ามิลฟีโอเร่เดินไปที่ชุดนอนบางเบาแทบมองทะลุได้ แบบเบบี้บลูม เนื้อผ้าซาตินสีหวาน ก็สั่งเอาแบบนั้นอีก เดินไปอีกก็ไล่สั่งชุดนั้น ชุดนี้ ชุดน่ารัก ชุดปลุกใจเสือป่า ชุดชั้นใน ชุดว่ายน้ำ ชุดราตรี (เฮียสั่งปานว่า เฮีย ซื้อหุ้นซื้อร้านไปเลยดีกว่ามั้ย)

                "เอาแค่นี้ก่อนนะครับ" เบียคุรันหันมายิ้ม

                "ค่ะ" พนักงานต่างหัวฟูเป็นการใหญ่

##########################

อ่านะ

น่าสงสารหนูยูนิจัง

หลอนน่าดู

เอิ๊กๆๆๆ

นี่รูปทั้งคู่ค่ะ โดย VoXnGoLa อ่าค่ะ

จิ๊กมาอีกแล้ว

ว่าแต่น่าใส่ซับนรกเนอะ

(อย่าเลย ลูเซียส เดี๋ยวเสื่อม)

เอิ๊กๆๆๆ

เจอกันเอนทรี่หน้าค่า

edit @ 20 Oct 2009 13:41:46 by Private World of The Demon ReX

edit @ 20 Oct 2009 14:06:52 by Private World of The Demon ReX