[03 RD/ Septemper – 14082013-337]

วันนี้ลูเซียสไม่ค่อยสบาย แต่ก็ยังทำงานอยู่ค่ะ แต่ยังไม่เต็มที่เท่าไหร่ 

บันทึกของเจ้าหญิงฯ ในช่วงแรกอาจจะช่วงวันแปลกๆ ไปหน่อยนะคะ 

แต่หลังๆ ลูเซียสจะไม่ค่อยว่างจะเริ่มบันทึกแบบเขียนย้อนหลังค่อยๆไล่มา จนถึงช่วงเหตุการณ์ที่ตรงกับวันที่เขียนนะคะ

ถ้านึกอดีตอะไรได้ คงจะอิงบ้างน่ะค่ะ

ตอนที่สาม 8 กันยายน ภาคครัวหรรษา กับจูนเน่

 

เรื่องที่เล่าต่อจากนี้ ขอ เรียกว่า เรื่องราวของครัวหรรษาละกันค่ะ เพราะมันเป็นอะไรที่สนุกสนานมาก ลูเคยเล่าเรื่องที่เคยเขียนไปเมื่อสองตอนก่อนให้จูนเน่หรือจูนโซเพื่อนรักของลูฟัง ซึ่งแม่นางก็ตื่นเต้นมาก เจ้าตัวรู้สึกว่า ลูมีพรสวรรค์ในการทำอาหารทำขนมอย่างแท้จริง

“ฉันว่านะ เธอมีพรสวรรค์นะเธอว์ แค่แม่เอาสูตรมาโยนให้ทำ เธอก็ทำได้ เป็นฉันนะ นอกจากไม่เป็นแล้ว ไม่มีใครอยากให้ทำด้วย”

เรื่องวีรกรรมของแม่นางจูนเน่

เรื่องที่หนึ่ง จุดเริ่มต้นของ “เรา” (ฟังแลดูวายยูริมาก)

ลูเซียสถูกเพื่อนที่ตัวเองให้ความเชื่อใจหักหลัง ก่อนที่ภายหลังเขาตะแตกแยกวงต่อกันเองในเวลาต่อมา ทำให้ลูรู้สึกว่าเป็นช่วงเวลาที่แย่มากตอนนั้น ทำให้ถึงขั้นไม่อยากจับกลุ่มกับเพื่อน ไม่อยากคบหาสมาคมกับผู้ใดทั้งสิ้น (แต่อันที่จริง ตอนนั้นก็ไม่มีเพื่อนอยู่แล้วอ่ะนะ T^T แล้วพอมีคนที่หักหลังหลังจากที่คบกันสามสี่ปี ก็รู้สึกว่าชีวิตอิฮั้นมีแต่ความมืดมิด หาคนจริงใจด้วยไม่ได้ ดราม่าตลอด ฯลฯ) จนกระทั่งมีแม่นางนางหนึ่งซึ่งลูไม่รู้มาก่อนเลยว่าคืออดีตแฟนอิตาประธานชมรมเทควันโด้ที่ลูเคยเข้า หมอนั่นไม่หล่อ ยังกวนส้นอีกต่างหาก มีดีอย่างเดียวคือรวย แถมก่อนหน้าเผาแฟนจนแฟนนั้นเป็นคนที่ความชั่วมากมีความดีไม่ปรากฏอีกต่างหาก ซึ่งลูแปลกใจมาก ทั้งที่ชีอยู่ท่ามกลางความสนใจของเพื่อนขนาดนี้ (อ่า ดุจดังดาวที่ถูกอะไรไม่รู้ห้อมล้อม (อดีตเพื่อนร่วมห้องไล่ฆ่าลู)) ทำไม....

กลับมาหมกตัวเอาแต่นอนในมุมห้องใต้โต๊ะอิฮั้นตลอดเลยวะคะ.....

คือถ้าชีไม่อ่านนิยายที่เอามาจากบ้าน (อาจารย์บางท่านยังขอยืมไปอ่าน ฮ่า) ก็จะนอนมุมที่ลูเซียสนั่งเรียนนี่แหละค่ะ (ลูนั่งริมหน้าต่าง เหมือนตัวละครเอกในเมะ คือนั่งริมหน้าต่าง) แล้วตอนที่เกิดเรื่องดราม่าวงแตกแยกวงของการถูกหักหลังใหม่ๆ

มีจูนเน่คนนี้แหละค่ะ ที่ปลอบใจลู

แล้วจากนั้น รู้ตัวอีกที คือ ลูกลายเป็นหนึ่งที่ติดตามจูนเน่ไปโดยปริยาย ถึงขั้นไปไหนไปด้วยที่ไหนมีจูนเน่ที่นั่นมีลู ขั้นมีคน(แอบจิ้น)ว่า ลูอกหักจากนางหัวหยอยมาปิ๊งรักจากจูนเน่

เออะ เกิดตำนานรักยูริ ก่อนที่จะมียุคยูริก่อกระแสเฉย

ต่อจากนี้ไปคือวีรกรรมของแม่นางจูนเน่ที่เป็นครัวหรรษาเรื่องแรก

วันหนึ่ง จูนเน่ก็อยากทำอะไรลูเซียสทาน หลังจากที่เราได้ซี้กันมาเวลระดับหนึ่งแล้ว พอดีมีเสาวรสมาพอดี (ตอนนั้นลูเซียสยังไม่รู้จักเสาวรสค่ะ แบบว่าเด็กกรุงมาอยู่เชียงใหม่นานแล้ว ไม่เคยรู้จักว่าอะไรคือเสาวรส) ทำให้ลูได้เห็นผลเสาวรสครั้งแรกในชีวิต (เล่าเหมือนอิฮั้นแกร่แล้น) จูนเน่ก็แบบว่า อ้าว ลูไม่เคยกินเสาวรสเหรอ นี่มาเดี๋ยวทำให้กิน หน้าตาออกมาคือ เนื้อเสาวรสที่เป็นเม็ดๆ ยังมีเมล็อดข้างใน หน้าตาเหมือนตากบสีเหลืองขนาดใหญ่ถูกเอามายำคลุกเคล้าจนหน้าตาแลดูเหมือนตากบในฟองลาว่าอย่างบอกไม่ถูก ลูกินก็รู้สึกทะแม่งๆ อืม สงสัยคนเมืองชอบกินอะไรแบบนี้รึเปล่า เปรี้ยวๆ เค็มๆ เผ็ดๆ ก็ขอบคุณที่ทำให้กินอะไรว่าไปกัน

ผล คือ ลูลาป่วยไข้ขึ้นจากอาหารเป็นพิษหนึ่งอาทิตย์ซึ่งไม่มีใครทราบสาเหตุ

ภายหลัง (คือเมื่อประมาณสี่ปีก่อน เป็นช่วงเวลาที่หลังจากที่เจอเสาวรสมรณะอีกอีกสามปีถัดมา หรือเมื่อประมาณสี่ปีก่อน) ถึงได้รู้ว่า จูนเน่ตอนนั้นทำอาหารไม่เป็น

นี่คือปฐมบท ของเจ้าหญิงดาร์กเมดพบกับเจ้าหญิงผู้ต้องคำสาป.....

(อา น่ากลัวยิ่งนัก)

(โดนจูนเน่วีน)

 

 แปะแถมกันโล่ง

 

 

 

ขอบคุณที่แวะเข้ามาค่ะ

ありがとございます.

แล้วเจอกันใหม่ค่ะ